black-white
عینکی که شخصیت فرزند را تخریب می کند
31 / ژانویه / 2016
large-icon.png1_
از فرزند خود ربات نسازیم!
18 / مارس / 2016
نمایش همه

بازی کردن فرزندان | چگونه با فرزند خود بازی کنیم؟

playing-video-games (2)

خیلی از اوقات پیش می‌آید که در موقعیت‌های مختلف نظیر سیزده به در، پیک‌نیک و یا حتی در خانه مجبوریم زمانی را برای بازی کردن فرزندان اختصاص دهیم. در چنین مواقعی عده کمی از والدین از بازی کردن سر باز زده و آن را به‌روزهای دیگری موکول می‌کنند که این مقاله این والدین را به حال خود گذاشته و صرفاً به والدینی پرداخته است که حداقل گاهی از اوقات به این نیاز طبیعی فرزندان نسبت به بازی کردن اهمیت قائل شده و قسمتی از زمان شان را -گرچه اندک- به بازی کردن فرزندان شان با آن ها اختصاص می‌دهند.

آن چه در بازی کردن فرزندان با والدین متداول است

والدینی که گاهی اوقات با فرزند دلبندشان بازی دو نفره انجام می‌دهند، معمولاً سه حالت درنتیجه‌ی بازی کردن آن‌ها رخ می‌دهد. در ادامه سه‌حالتی که در هر بازی فرزندتان و شما یکی از آن‌ها را تاکنون انتخاب می‌کردید، بررسی می‌کنیم:

حالت اولهنگام بازی کردن، فرزندتان برنده می‌شود

گروهی از پدرومادرها که کمی هم نسبت به فرزندان شان دل‌رحم‌تر از سایر والدین هستند، معمولاً هنگام بازی با جگرگوشه‌شان، طوری بازی را پیش می‌برند که درنهایت قهرمان آن بازی کسی جز فرزندشان نباشد! بسیاری از این گروه والدین اعتقاد دارند که با این کار باعث افزایش اعتمادبه‌نفس فرزندشان شده و از این طریق بسترِ تخلیه‌ی هیجانات فرزند خود را نیز هنگام بازی کردن فرزندشان با آنها فراهم می‌آورند.

حالت دوم: هنگام بازی کردن شما برنده می‌شوید

درمقابلِ والدینی که اجازه می‌دهند موقع بازی کردن فرزندان با آن ها، فرزندشان در بازی برنده شود، پدران و مادرانی وجود دارند که اعتقاددارند که همیشه خودشان باید برنده‌ی بازی با فرزند خود باشند. وقتی علت را از آن‌ها جویا می‌شویم اغلب می‌گویند با این کار فرزندمان متوجه آگاهی ما از بازی‌ها به‌خصوص بازی‌های رایانه‌ای شده و از این طریق تسلط بیش‌تری بر کارهای او خواهیم داشت…

حالت سوم: در بازی کردن فرزندان با ما فرقی نمی کند چه کسی برنده شود!!!

این حالت که اکثریتِ والدین را نیز شامل می‌شود، برای آنها برد و باخت خود یا فرزندشان اهمیت زیادی نداشته و صرفاً می‌خواهند یک بازی انجام داده باشند. اما نکته‌ای که از دیده‌ی این گروه از والدین پنهان مانده است، وجود تفاوت بین نگرش آن‌ها و فرزندشان نسبت به عملِ «بازی کردن» است. اگر والدین بازی کردن فرزندان با خودشان را صرفاً روشی برای رفع تکلیف و نمایش این‌که وقت برای فرزند خود می‌گذارند انجام می‌دهند، در مقابل فرزندشان با جان‌ودل شروع به بازی کردن نموده است. لذا بی‌تفاوتی نسبت به این‌که در بازی با فرزند خود برنده ما باشیم یا فرزند، مصادف است با از دست دادن فرصتی گران‌بها برای چند دقیقه آموزش غیرمستقیم و با اثرگذاری بیش‌تر که منجر به پیشرفتی چندجانبه‌ در فرزندان خواهد شد.


والدینِ حرفه‌ای به‌خوبی می‌دانند که چند دقیقه وقت گذاشتن برای بازی کردن با فرزندان و آموزش غیرمستقیم و صحیح به آنها در خانه، به‌مراتب بهتر از سال‌ها آموزشی است که فرزندان مدام منتظر به صدا درآمدن زنگ آخر باشند…!


بهترین نوع بازی کردن فرزندان با والدین چیست؟

گفته می‌شود بهترین نوع بازی کردن فرزندان با والدین این است که 3 بار بازی را انجام دهیم. گرچه شاید این روش برای پدرومادرهایی که وقت کافی برای بازی با فرزندشان ندارند کمی سخت باشد ولی بدون هیچ شک و تردیدی، آموزشی که در این روش به‌صورت غیرارادی در اختیار فرزند خود قرار می‌دهند، در هیچ مدرسه و دانشگاهی یافت نخواهد شد.

دفعه اول: فرزندتان باید «آسان» بازی را برنده شود!

در دفعه‌ی اول هنگام بازی کردن فرزندان با والدین، بهتر این است که بگذاریم فرزند خیلی ساده و راحت برنده‌ی بازی شود. برنده شدن او و درحقیقت شکست خوردن ما در پایان بازی بایستی بسیار ساده و با کمترین زحمت از جانب فرزند انجام شود. فرزند در این صورت توقع و خواسته‌ی بجای آن گروه از والدین را که ترجیح می‌دادند فرزندشان در بازی با آن‌ها همیشه برنده باشد تا اعتمادبه‌نفس اش افزایش پیدا کند، برآورده خواهد نمود و هیجانات اش را نیز بروز خواهد داد.

دفعه دوم: باید شما در بازی برنده شوید!

پس از بار اول بازی با فرزند خود که او برنده و شما بازنده شدید، این بار نوبت شماست که یکه‌تازی کنید و به اعتقاد برخی والدین از این طریق بتوانید اقتدار خود را هنگام بازی کردن فرزندان با والدین به نمایش بگذارید! در سری دوم بازی با فرزندتان که قرار است شما برنده‌ی میدان شوید، درصورتی‌که در حال بازی کامپیوتری با فرزند خود هستید، علاوه بر این‌که به او نشان می‌دهید از دنیای تکنولوژی جا نمانده‌اید و همپای او و حتی جلوتر از او درحال حرکت در مسیر فناوری‌های جدید هستید، یک ویژگی و خصوصیت مهم را به‌صورت ناخودآگاه در گلدان زندگی فرزندتان خواهید کاشت. شما با برنده شدن تان در این سری بازی با فرزندتان و شکست دادن او در حقیقت به‌طور غیرمستقیم در حال آموزش نگرش صحیح نسبت به شکست به او هستید.

او دریافت خواهد کرد که همیشه همه‌چیز در زندگی واقعی وفق مرادِ او نیست و گاهی اوقات باید طعم تلخ شکست را چشید و مهم‌تر از آن بایستی از شکست خود درس گرفت و در مراحل بعدی زندگی از تجاربی که با شکست خوردن نصیب او می‌شود، برای پیشبرد بهتر برنامه‌های زندگی بهره بگیرد.

این زمان –یعنی هنگامی‌که والدین، فرزندشان را در بازی دونفره شکست می‌دهند- بهترین و مناسب‌ترین زمان برای ذکر مثال از افراد موفقی است که با استفاده از شکست‌هایشان توانسته‌اند پل‌های موفقیت خود را بسازند و درنهایت طعم شیرین پیروزی را تجربه کنند.

دفعه سوم: فرزندتان باید «سخت» در بازی برنده شود!

حال نوبت خاتمه دادن به بازی سه‌باره فرزندتان با شماست… بیراه نگفته‌اند که تا 3 نشه بازی نشه 🙂

پس از این‌که در بازی اول با برنده شدن فرزندتان اعتمادبه‌نفس او را بالا بردید و همچنین تخلیه‌ی هیجانی را برایش فراهم کردید و همچنین در بار دوم بازی که شما برنده‌ی میدان و فرزندتان بازنده شد و از آن طریق نیز او را با مفهوم شکست آشنا کرده و نگرش صحیح نسبت به شکست را نیز در او نهادینه کردید، حال وقت آن است که با کاشتن یک خصوصیت حیاتی دیگر، گلدان زندگی فرزندتان را برای رشد و بالندگی در فردای واقعی آماده‌تر نمایید.

در دفعه‌ی سوم بازی کردن فرزندان با والدین نیز مانند بار اول، فرزند شما برنده‌ی بازی خواهد بود و شما باید طعم شکست را در پایان تجربه کنید! البته با این تفاوت که در دفعه‌ی اول بازی، او به‌راحتی و با کم‌ترین زحمت شما را شکست داد ولی در این بار –یعنی بار سوم که بار آخر نیز هست- بایستی این برنده شدن از جانب فرزندان به‌سختی و با مشقت بیش‌تری انجام شود. شما باید این بار طوری بازی کردن را انجام دهید که فرزندتان برای برنده شدن به‌زحمت بیفتند! او نهایتاً باید شما را شکست دهد ولی همان‌طور که زیاد هم تأکید کردم، برنده شدن فرزندتان در این حالت بایستی انرژی بیشتری را از او بگیرد تا به‌سختی بتواند شیرینی پیروزی را پس از بازی به دست آوَرَد.

وقتی فرزندتان برای برنده شدن در بازی و شکست دادنِ شما، خودش را به آب‌وآتش می‌زند و از زمین و زمان کمک می‌گیرد و در دنیای خودش زلزله‌ای برپاست، درحقیقت در حال دریافت این واقعیت زندگی است که گاهی برای برنده شدن، لازم و ضروری است که تمام تلاش خود را کرد تا به نتیجه‌ی موردنظر رسید. فرزند شما در بار سوم بازی با شما بازهم به‌صورت ناخودآگاه در حال آماده کردن خود برای زندگی در دنیای واقعی است. شما درحقیقت در بار سوم هنگام بازی کردن با فرزندتان، لزوم پایداری، استقامت و پشتکار برای رسیدن به اهداف را در گلدان زندگی فرزندتان کِشت می‌کنید.

درحقیقت والدین با این روش می توانند بدون هیچ‌گونه نصیحت و مدرسه و دانشگاه و آموزشِ مستقیمی، تنها با بـازی کردن اصـولی و در قـالب آمـوزشی غیـرمستقیم هنگام بازی کردن فرزندان با آنها، بخش مهمی از مدرک زندگی را به مدارک تحصیلی فرزندشان پیوست نمایند.

کتاب مدرک زندگی

پیروز باشید!

یـک پـیـشـنـهـــــاد

شرکت در دوره صوتی «چگونه با فرزند خود دوست باشیم؟»

جهت ثبت نام در این دوره صوتی، لطفاً نام و ایمیل خود را وارد نموده تا در اسرع وقت اطلاعات دوره برای شما ارسال گردد:

Please wait...

Thank you for signing up!

 

محمدرضا مرادی
محمدرضا مرادی
مدرس ریاضیات دوره اول متوسطه / نویسنده کتاب مدرک زندگی / مؤسس و مدیر وبسایت آموزشی مکتب یار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کتابی که
بـاید بخوانـد...
هر «دانش آمـوز» و «والـدینی»