200
سرمه ای به نام بیست!
24 / ژانویه / 2016
playing-video-games (2)
بازی کردن فرزندان | چگونه با فرزند خود بازی کنیم؟
14 / مارس / 2016
نمایش همه

عینکی که شخصیت فرزند را تخریب می کند

black-white

حتماً شنیده اید که برخی افراد مسن در بیان ویژگی کالاهایی که قبلاً خوب بودند و حالا بد شده اند اغلب می‌گویند:

میوه هم میوه های قدیم!
شیر هم شیرهای قدیم!
ماست هم ماست های قدیم!

که البته در مورد آخر –یعنی ماست- نظر من نیز همین گونه است! نمی دانم چرا ماست های قدیمی مزه ی خاصی داشتند!

 

milk

نمونه ای از شیرهای قدیمی :)

قدیمی‌ها گاهی حتی با دیدن برخی اتفاق‌ها از بهتر بودن اوضاع در زمان قدیم سخن می‌گویند. مثلاً با دیدن جنایاتی که یک دزد انجام داده است، می‌گویند:

“دزد هم دزدهای قدیم!!! دزدهای قدیم حداقل مرام و معرفت داشتند!”

به‌راستی چرا کسی که خطایی را مرتکب می‌شود، کمی بعد وجدان اش راضی می‌شود که روی تمامی چیزهایی که قبلاً برایش ارزش داشتند پا بگذارد؟ آیا ماهیت دزدی و خلافکاری هم مثل “ماست” باگذشت زمان تغییر کرده است؟ قبلاً چه اتفاقی در فرد خلاف‌کار می‌افتاد که در حین انجام کار زشتی مثل دزدی، بازهم پایبند چیزهایی بود که برایش خط قرمز بودند و اکنون گاهی چه اتفاقی می‌افتد که فردی دیگر همین‌که وارد شغل شریف دزدی(!) می‌شود، هم‌زمان تمامی ارزش‌های دیگرش را نیز زیر پا می‌گذارد؟

به هیچ‌کس نمی‌توان اعتماد کرد؟!

شاید بعضی وقت‌ها برایتان پیش‌آمده باشد که نسبت به یک فرد احساس خوبی داشته باشید اما پس از مدتی احساس شما به آن فرد به‌طور عجیبی تغییر کرده باشد! مثلاً اوایل فکر می‌کردید که آن فرد، شخصی است که تمام خوبی‌ها را در خود دارد و بعید است چیز ناپسندی از او مشاهده شود. ولی وقتی بیش‌تر با او آشنا شدید، متوجه داشتن خرده‌شیشه‌هایی در او شدید!
در چنین مواقعی که نسبت به فردی که فکر می‌کردیم محال است از او اشتباهی سر بزند و حال متوجه شدیم که آن‌گونه که فکر می‌کردیم نبوده است، گذشت کردن و بخشیدن خطای آن فرد مشکل خواهد شد. درصورتی‌که ممکن است بدانیم باگذشت کردن می‌توانیم باعث آرامش خودمان نیز شویم.

اگر افراد را سیـاه و سفیـد ببینیم

مسئله این است که در محیط اطراف ما، هیچ‌کس نیست که در او فقط ویژگی‌های مثبت وجود داشته باشد. این‌که از قدیم می‌گفته‌اند انسان جایزالخطا است نیز دلیلی بر این موضوع هست. البته اگر کسی تبدیل به ربات شده باشد، بعید نیست که دید رباتی نیز نسبت به دیگران داشته باشد. او خیال خواهد کرد که همه‌چیز طبق آن چیزی که فکر می‌کنیم پیش خواهد رفت؛ درصورتی‌که این فقط نرم‌افزارهای کامپیوتری هستند که طبق برنامه‌ای که به آن‌ها داده‌شده است رفتار می‌کنند.

این‌که تضمینی بر این وجود ندارد که همه‌چیز طبق آنچه موردپسند و نظر ماست پیش برود، دلیلی دیگر بر جایزالخطا بودن انسان‌ها محسوب می‌شود. البته می‌دانید که بهتر است به‌جای عبارت جایزالخطا، ممکن الخطا را به کار ببریم. جایزالخطا بودن یعنی اجازه داشتن برای خطا کردن ولی ممکن الخطا بودن به معنی این است که گاهی احتمال دارد خطاهایی از انسان‌ها سر بزند که با این دیدگاه فرد می‌تواند از دوربرگردان‌های زندگی استفاده کرده و در هر حالی که باشد، برگردد و راه مناسب را انتخاب نماید. همان‌طور که خداوند برای خطاکاران در دنیا راه بازگشتی قرار داده است و این می‌تواند دلیلی برای ممکن الخطا بودن ما انسان‌ها باشد.

«الّا من تاب و عمل صالحا فاولئک یبدل الله سیئاتهم حسنات »
مگر کسانی که توبه کنند و عمل صالح انجام دهند، پس ایشان اند که خداوند گناه شان را به نیکی بدل می‌کند.
آیه 70 سوره فرقان

برای فرزندتان عینک رنگی بین انتخاب کنید!

وقتی ذهن فرزندتان طوری شکل گرفته باشد که نسبت به افراد پیرامون اش دیدگاهی مطلق داشته باشد، باعث خواهد شد که آن فرد در آینده دیگران را فقط به‌صورت سیاه‌وسفید ببیند. سیاه‌وسفید دیدن دیگران به این صورت که افراد یا خوب خوب هستند و یا بد بد، درست نتیجه‌ی تبدیل‌شدن فرد به یک کامپیوتر است! آن‌ها نیز چیزها را فقط به 2 صورت می‌بینند: صفر و یک!
وقتی کسی پیرامون اش را فقط سیاه‌وسفید دیده است، تصوری از رنگ‌ها نخواهد داشت. درست مثل مردم زمان‌های گذشته که چون هواپیما ندیده بودند، نمی‌توانستند باور کنند که این وسیله می‌تواند وجود داشته باشد. کسی هم که دیگران را فقط با چشم خوب بودن و بد بودن مطلق نگاه کرده است، برایش باورنکردنی خواهد بود که در همه‌ی افراد، هم صفات خوب ممکن است وجود داشته باشد و هم صفات بد! داشتن دیدگاه مطلق، چشم‌های فرد را برای مشاهده‌ی نقاط ضعف و قوت افراد در کنار هم خواهد بست.

اما اگر فرزندتان از کودکی و نوجوانی نگاهی که نسبت به دوستان، اعضای فامیل، معلم‌ها و… داشته باشد به‌صورتی باشد که هرکس ممکن است نقاط قوت و ضعفی در خود داشته باشد، می‌تواند معادله‌هایی را که در زندگی واقعی با آن‌ها سروکار پیدا خواهد کرد حل کند. معادله‌ای که به او می‌گوید چرا بهترین دوستم آن رفتار زشت را مرتکب شد؟ چرا یکی از اعضای فامیل که مرا خیلی دوست داشت، از دیگری بد گفت؟ چرا معلم ام آن سؤال را نمی‌دانست؟ و…
این‌ها نمونه‌هایی از معادلاتی هستند که نه‌فقط در دوران مدرسه و دانشگاه بلکه در تمام لحظات زندگی دانش‌آموز می‌تواند برایش مطرح شوند و تنها کسانی قادر به پاسخ‌گویی این معادلات خواهند شد که ذهن آن‌ها از دوران کودکی و نوجوانی توسط پدر و مادرهایی آگاه و یا معلمانی آینده بین طوری شکل گرفته است که به چیزهای اطراف خود به‌صورت صفر و یک نگاه نمی‌کند؛ چون از او یک انسان ساخته‌اند، نه یک ربات!

با اقدام ساده‌ی زیر فرزندتان را نجات دهید!

وقتی با فرزند خود در حال تماشای یک سریال تلویزیونی هستید و مثلاً در سریالی 2 فرد را مشاهده می‌کنید که یکی شخصیت مثبت و دیگری شخصیت منفی فیلم هستند، بهترین فرصت برای زدن عینک رنگی بین به چشم خودتان است! وقتی شما از این عینک استفاده کنید، بدون شک فرزندتان نیز کنجکاو به استفاده از این عینک خواهد شد.

شما با دیدن دو فرد که یکی صفات خوب اش غالب است و دیگری صفات بدش که باعث شده یکی خوب و دیگری بد معرفی شود، باید با جملاتی شبیه عبارات زیر، دیدگاهی روشن نسبت به آن دو فرد در ذهن فرزندتان شکل دهید.

جملاتی که می‌توانید با دیدن شخصیت مثبت فیلم به فرزندتان بگویید:

اون آدم خوب هم ممکنه بعضی کاراش بد باشه
اون هم بعضی وقتا ممکنه عصبانی بشه
ممکنه حرفش اشتباه باشه

جملاتی که می‌توانید با دیدن شخصیت منفی فیلم به فرزندتان بگویید:

کارش اشتباهه ولی رانندگیش خیلی خوبه
کار خیلی بدی کرد که دروغ گفت ولی دیدی چقدر اطلاعاتش زیاد بود؟
با این‌که اخلاق بدی داره ولی بازم دمش گرم که همیشه حرف راست رو می زنه! اگه اخلاقش هم خوب بود دیگه فوق‌العاده بود!

به این صورت فرزند شما بارها و بارها موقعیت‌هایی را تجربه می‌کند که صفات و خوب و بد افراد در کنار هم مشاهده می شوند. می‌دانید که تکرار مادر مهارت‌هاست و شما با انجام مداوم این کار به‌تدریج یکی از مهم‌ترین ملزومات زندگی سالم را در گلدان زندگی فرزندتان که همان شخصیت او در آینده است، کاشته‌اید.

گلدان تان پر گل!
(برگرفته از کتاب مدرک زندگی نوشته محمدرضا مرادی)

محمدرضا مرادی
محمدرضا مرادی
مدرس ریاضیات دوره اول متوسطه / نویسنده کتاب مدرک زندگی / مؤسس و مدیر وبسایت آموزشی مکتب یار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کتابی که
بـاید بخوانـد...
هر «دانش آمـوز» و «والـدینی»