large-icon.png1_
از فرزند خود ربات نسازیم!
18 / مارس / 2016
مراسم رونمایی از کتاب
مراسم رونمایی از کتاب مدرک زندگی + فیلم
01 / می / 2016
نمایش همه

2 تکنیک برای دوستی بیشتر با فرزندان

Mandatory Credit: Photo by Monkey Business Images/REX (5138579a)
MODEL RELEASED Father And Son Having Fun On Swing In Playground
VARIOUS

Mandatory Credit: Photo by Monkey Business Images/REX (5138579a) MODEL RELEASED Father And Son Having Fun On Swing In Playground VARIOUS

معمولاً هنگامی‌که والدین برای جویا شدن از وضعیت درسی فرزند خود به من مراجعه می‌کنند، یکی از دغدغه‌هایی که توسط آن‌ها مطرح می‌شود این است که ذکر می‌کنند:

فرزندمان حرف ما را گوش نمی‌دهد و لجبازی می‌کند؛

فرزندمان هنگام صحبت کردن با ما پرخاشگری می‌کند؛

و…

وقتی کمی دقیق‌تر می‌شوم می‌بینم بینِ این گروه از والدین و فرزندانشان دیواری بزرگ و مستحکم بنا شده است که طرفینِ حاضر در دوطرف آن، قادر به دیدن، شنیدن و به‌طورکلی احساس کردن خصوصیات یکدیگر نیستند. درحالیکه اگر رابطه‌ی بین پدرومادرها و فرزندان طراوت و تازگی لازم را داشته باشد، می‌تواند شرایط محیطی لازم برای رشد شخصی فرزندان و حتی والدین را نیز مهیا سازد.

پدرومادری که با فرزند خود دوست هستند و با او رابطه‌ی خوبی دارند، درمقایسه با والدینی که به بهبود رابطه‌ی خود با فرزندشان اهمیت چندانی نداده و از کنار آن به‌راحتی گذر می‌کنند، مزیت‌های بسیار زیادی دارند که در اینجا به 2 مورد از این مزیت ها اشاره می‌کنم:

 

«کنـتـرل» آسان‌تر فرزند

وقتی درخت رابطه‌ی فرزند با والدین از طراوت و تازگی برخوردار باشد، طبیعتاً کلام پدرومادر برای فرزند ارزش بسیار بالاتری نسبت به فرزند و والدینی خواهد داشت که یکدیگر را به‌سختی درک می‌کنند. وقتی فرزند احساس کند که با پدرومادرش «دوست» است، بدیهی است که به حرف‌های این یاران وفادارش بهای خاصی نسبت به دیگران خواهد داد. فرزند در این صورت به جمله‌ی «پدرومادر خیر و صلاح انسان را می‌خواهند» نه‌تنها به‌عنوان یک شعار، بلکه این جمله را بی‌اختیار به یک اصل در تمامی مراحل زندگی خود تبدیل خواهد نمود. ازاین‌رو کنترل فرزند از جانب پدرها و مادرهایی که با فرزند خود دوست هستند، بسیار ساده‌تر بوده و اقدامات خیرخواهانه‌ی آن‌ها نیز مؤثرتر واقع خواهد شد.

 

بستن درب اتاقِ «زندگی» فرزند بر روی افراد متفرقه

اطلاع از وقایعی که ممکن است در دوران‌های مختلف زندگی فرزند برای فرزند پیش بیاید معمولاً تنها برای پدران و مادرانی میسّر است که با فرزند خود دوست باشند. وقتی فرزند بتواند به‌راحتی و بدون هراس مشکلات خود را با دوستان دلسوزی مثل پدرومادرش در میان بگذارد، بدون شک راه‌حل‌های بسیار بهتر و معقولانه‌تری را نسبت به افرادی دریافت خواهد کرد که بعضاً با لباسِ دوستی وارد زندگی اجتماعی او می‌شوند. فرزندان تنها زمانی می‌توانند والدینشان را به افراد متفرقه‌ی پنهان برای درددل ها و درمیان گذاشتن مسائل شان ترجیح دهند که بین خود و پدرومادرشان دیوار ضخیمی مشاهده نکنند. دیوار ضخیم و بلندی که برخی والدین با بی‌اهمیت دانستن روابط بین خود و فرزندشان متأسفانه روزبه‌روز نیز به آجرهای آن دیوار می‌افزایند.

 

Picture1

 

چگونه با فرزند خود دوست باشیم؟

برای ایجاد و حفظ یک رابطه‌ی خوب و مؤثر بین والدین و فرزندان، بایستی از املاح و موادی استفاده نمود که به جوانه زدن و رشد درخت دوستی بین پدرومادر و فرزندان منجر گردد. موارد زیر همان املاحی است که می‌توان از کنار آن‌ها گذشت و فرصت دوستی با فرزند را از دست داد و یا این‌که آن‌ها را به راحتی در روابط بین خود و فرزندان مورد اهمیت قرار داد و به نتایجی نظیر کنترل آسان‌تر فرزند، مسدود کردن راه برای ورود افراد ناباب به زندگی اجتماعی فرزند و… دست‌پیدانمود. لذا ضروری است یک سری اقدامات را در رفتار با کودکان و نوجوانان خود برای پرورش درخت دوستی بین خود و آن‌ها اجرا کنیم که در این مقاله به 2 مورد از آن‌ها اشاره می‌کنم:

1-  دروغ نگفتن و پرهیز از بزرگنمایی

گاهی برخی از پدرومادرها برای اینکه فرزندشان را از آسیب‌های اجتماعی محافظت کنند، اقدام به بزرگنمایی درخصوص چیزهایی که به‌عنوان آسیب آن‌ها را تهدید می‌کند می‌نمایند. به‌عنوان‌مثال یک کودک که از والدین اش درخصوص آسیب‌های سیگار کشیدن سؤال می‌کند که مثلاً «آیا نوجوانی که سیگار می‌کشد، معتاد خواهد شد؟» جواب «بله» را می‌شنود، اگر چندسال بعد نوجوانی را مشاهده کند که سیگاری است ولی معتاد نیست و شاید حتی وضعیت درسی آن فرد سیگاری از خودش هم بهتر ببیند، پاسخی که چندسال پیش پدرومادرش درباره سیگار به او داده بودند برایش رنگ خواهد باخت؛ این اتفاق باعث می‌شود آسیب‌های واقعی و اثرات مخربی که در سیگار وجود دارند نیز برای فرزند پوشیده شده و چه‌بسا خود را مجاب به امتحان کردن سیگار نماید.

بزرگنمایی و دروغ گفتن به فرزند حتی اگر دلسوزانه نیز باشد، ممکن است نتیجه‌ای عکس داده و آسیب‌هایی را در دوران حساس نوجوانی برروی فرزند بگذارد که شاید به‌آسانی قابل جبران نباشد. لذا به پدرومادرهای عزیز و دلسوز به‌شدت توصیه می‌شود که به‌هیچ‌عنوان آینده‌ی فرزند خود را فدای دلسوزی‌های اغراق‌آمیز و بزرگنمایانه ی خود ننمایند و دوستیِ هوشمندانه را به دوستی خاله خرسه در روابط بین خود و فرزندشان ترجیح دهند.

احتمال این‌که «دوستیِ هوشمندانه» فرزندان را به فردای واقعی بفرستد،

بسیار بیشتر از «دوستی خاله خرسه» بین والدین و فرزندان است!

 

2-  دُرُست گوش دهیم!

یکی دیگر از اقداماتی که پدرومادرها می‌توانند ارتباط بین خود و فرزندشان را روزبه‌روز قوی‌تر کنند، خوب گوش دادن به فرزند هنگامی است که او سخن می‌گوید. برخی والدین وقتی فرزندشان خاطره‌ای از مدرسه برایشان تعریف کرد، حالت چهره‌شان هیچ تفاوتی با قبل از تعریف کردن خاطره توسط فرزندشان نمی‌کند یا نهایتاً سرشان را به نشانه‌ی تائید تکان می‌دهند. شاید فرزند در آن لحظه متوجه بی‌توجهی والدین اش به آن خاطره‌ای که با آب‌وتاب تعریف می‌کرد نگردد ولی بدون شک اگر این رفتار از سوی این دسته از والدین ادامه پیدا کند، اثرات سوء خود را در روابط بین والدین و فرزندان خواهد گذاشت.

هنگامی‌که فرزندتان با شما در حال سخن گفتن است، سعی کنید با پرسیدن سؤال و یا بیان خاطری از خود که مرتبط با موضوعی است که فرزندتان در حال تعریف کردن به شماست، به‌صورت غیرمستقیم به او نشان دهید که تمام حواستان متوجه شنیدن حرف اوست.

نکته‌ای که لازم است درخصوص گوش دادن به فرزندتان به آن توجه داشته باشید این است که هنگامی‌که فرزندتان درحال تعریف و یا توصیف چیزی برای شماست، سخن نامرتبطی با آن چیز به زبان نیاورید. مثلاً اگر فرزندتان به شما می‌گوید «این کاردستی رو خودم درست کردم!» و شما می‌بینید که صورت فرزندتان قرمز شده است، فعلاً درمورد قرمزی صورت او صحبت نکنید؛ بلکه صحبت تان بایستی در آن لحظه حولِ موضوعی باشد که فرزندتان درمورد آن با شما صحبت کرده است و می‌توانید صحبت درباره‌ی قرمزیِ صورتش را به بعد از صحبت درباره‌ی کاردستی موکول کنید.

انجام مداوم همین کارهای ساده ولی هوشمندانه است که مجموعه‌ی آن‌ها سبب دوستی و ارتباط مؤثر بین والدین و فرزندان شده و محیط رشد و پیشرفت را هم برای پدرومادرها و هم برای فرزندان مانند خاک برای رشد گیاهان مهیا می‌سازد. بدون شک شما والدین گرامی که وقت ارزشمند خود را به خواندن این مقاله اختصاص دادید، چند قدم جلوتر از والدینی هستید که به ارتباط مؤثر و دوستی با فرزندشان اهمیت چندانی نداده و به‌راحتی از کنار آن می‌گذرند و این نشان از استفاده‌ی هوشمندانه‌ی شما از طلای زودگذر یعنی «زمان» می‌باشد.

امیدوارم والدین دیگری که فرصت‌های برگشت‌ناپذیر دوستی با فرزندشان را به‌صورت رایگان از دست می‌دهند، توسط شما والدین آینده بین آگاه گردند و خود و ثمره‌های زندگی‌شان را از آرامش و لذت دوستی با فرزندشان بهره‌مند سازند.

هــر روزتان نـــو!

 

محمدرضا مرادی
محمدرضا مرادی
مدرس ریاضیات دوره اول متوسطه / نویسنده کتاب مدرک زندگی / مؤسس و مدیر وبسایت آموزشی مکتب یار

15 دیدگاه ها

  1. محمد رضا اسلامی می‌گه:

    با سلام و خسته نباشید. ممنون از اینکه به فکر بچه های ما هستید.

  2. شهرام عادلی می‌گه:

    من خودم یک معلم هستم و از مقالات شما استفاده زیادی میکنم. ممنون و خسته باشید. منتظر مقالات بعدی شما هستم.

  3. با سلام استاد. من از وقتی که مطالب و مقالات شما را مطالعه می کنم, تونستم رابطه خوب و دوستانه ای با پسرم داشته باشم.
    ممنون از مطالب مفیدتون

    • محمدرضا مرادی می‌گه:

      سلام و ممنون از حضور گرم شما دوست عزیز
      خوشحالم از اینکه این وبسایت توانسته اثری مثبت در روابط بین شما و فرزند دلبندتان داشته باشد
      امیدوارم درخت دوستی بین شما و فرزندتان همواره پربار و تنومند باشد

  4. نگار رضوی می‌گه:

    واقعا” سپاسگزارم، مقاله بسیار عالی و کاربردی است اما چیزی که بیشتر انگیزه گذاشتن این پیام شد اینکه به عنوان یک همکار از اینکه انسان های فرهیخته ای چون شما در کنار کودکانی که بیشترین تاثیر را از محیط خود می گیرند هستید دلگرم کننده و باعث خوشحالی ایت. همواره موفق و پرانگیزه و شاد باشید

    • محمدرضا مرادی می‌گه:

      از لطف و محبت شما همکار گرامی بی نهایت سپاسگزارم
      من هم از اینکه انسان های آگاه و با ذوقی چون شما را در سایت مکتب یار می بینم افتخار می کنم.
      شاد و پیروز باشید

  5. محسن محمدی می‌گه:

    با سلام و تشکر از مطلب جالب و کاربردی‌تون
    با توجه به اینکه اصلی‌ترین علاقه و زمینه‌ی کاری بنده حوزه‌ی ارتباطات فردی و اجتماعی است و این مقاله کاملا در راستای موضوع فعالیت من قرار دارد برایم بسیار مفید و قابل درک بود. مخصوصا قسمتی که به پرهیز از بزرگ‌نمایی مورادی اشاره کردید که والیدن ترجیح می‌دهند فرزندان‌شان از آن‌ها دوری کنند که متاسفانه علاوه بر اینکه باعث بی‌اعتبار شدن حرف والدین و کم شدن احترام و صداقت آن‌ها در نظر فرزندان می‌شود یک اثر مخرب واقعا آزاردهنده نیز دارد و آن ایجاد احساس گناه در آن‌ها حتی تا سنین بزرگ‌سالی است و اینکه باعث می‌شود از انجام کارهایی که صرفا مفید نیست ولی خطای بزرگی هم محسوب نمی‌شوند به میزانی احساس گناه و بی‌کفایتی در ایشان ایجاد شود که لذت زندگی را در بسیاری از مواقع تبدیل به زنج و ناراحتی می‌کند.

    • محمدرضا مرادی می‌گه:

      سلام جناب محمدی عزیز
      از حضور گرم و نظر ارزشمند شما سپاسگزارم
      امیدوارم والدین همه ی دانش آموزان آن قدری که به نمره گرفتن فرزندشان اهمیت می دهند، برای ارتباط موثر با فرزندشان نیز اهمیت قائل شوند.

  6. سلطانی می‌گه:

    این مقاله و همچنین سایر مقالات شما بسیار مفید و کاربردی است. سپاس

  7. سلام عرض میکنم . میخواستم تبریک بگم به شما و به همه نوجوانان و والدین آنها که اساتید ارزشمندی همچون شما به دغدغه آنها اهمیت می دهند و راهکار و مسیر شفاف برای پرورش امید های آینده اجتماع و کشورمان ارایه می کنند
    موفق باشید

  8. صادق عباسی می‌گه:

    ممنونم از شما معلم عزیز و دوست داشتنی
    من همیشه تلاش می کنم تا با دختر نازنینم ساجده مهربان باشم و بیشتر بهش توجه کنم

    • محمدرضا مرادی می‌گه:

      سپاس از حضور شما دوست عزیز
      به شما تبریک می گویم که به ارتباط موثر با فرزندتان اهمیت قائل هستید.
      برای شما و دختر نازنین تان ساجده بهترین ها را آرزومندم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کتابی که
بـاید بخوانـد...
هر «دانش آمـوز» و «والـدینی»